Arthay

  होम लोन लवकर फेडू की SIP करू? – योग्य निर्णय कसा घ्यावा? "आमच्याकडे जमा झालेले काही अतिरिक्त पैसे आहेत. ते वापरून होम लोनची प्रीपेमेंट (आगाऊ फेड) करावी की त्याची SIP (सिस्टिमॅटिक इन्वेस्टमेंट प्लॅन) करावी?" हा एक अतिशय महत्त्वाचा प्रश्न आहे. याचे उत्तर केवळ आकडेमोडात नाही, तर तुमच्या आर्थिक मानसिकता आणि जीवनशैलीच्या धोरणात दडलेले आहे. काही जणांसाठी 'कर्जमुक्ती'ची मानसिक शांती सर्वात महत्त्वाची असते, तर काही जण गुंतवणुकीच्या दीर्घकालीन परताव्याला प्राधान्य देतात. चला हे एका उदाहरणाद्वारे समजून घेऊया. उदाहरण कथा: शशी आणि सोनल शशी आणि सोनल यांनी ₹50 लाखांचे गृहकर्ज 20 वर्षांसाठी 8.5% व्याजदराने घेतले आहे. EMI = ₹43,391 एकूण परतफेड = ₹1.04 कोटी एकूण भरलेले व्याज = ₹54.1 लाख पर्याय 1: प्रीपेमेंट (आगाऊ फेड) शशी दरवर्षी अतिरिक्त ₹1.20 लाख (महिन्याला सरासरी ₹10,000) होम लोनच्या प्रीपेमेंटसाठी वापरतो. परिणाम:  लोनची मुदत 20 वर्षांवरून  कमी होऊन 13.1 वर्षे  होते. एकूण व्याज घटून  ₹33.4 लाख  इतके होते. एकूण  बचत: ₹20.7 लाख . फायदा:  शशी जवळपास  7 वर्ष...

९० च्या दशकातली एक मालिका आठवते का? त्यात एक श्रीमंत कॅरॅक्टर असते. काही कारणासाठी स्वतःला मुद्दाम तोटा व्हावा असे काहीतरी करत असते. प्रत्येक वेळी कितीही वाईट गुंतवणूक केली तरी त्याला फायदाच होत असतो. एका एपिसोड मध्ये हा अतिश्रीमंत एका टुकार चित्रपट दिग्दर्शकाला चिकार पैसे देऊन सिनेमा काढायला सांगतो. कयास हाच असतो कि नेहमीप्रमाणे तो दिग्दर्शक वाईट चित्रपट तयार करून तो नक्की नुकसान करणार. पण सिनेमा एवढा वाईट असतो कि प्रेक्षक तो एन्जॉय करतात. आणि हा वाईट चित्रपट देखील तुफान हिट होतो. या अतिश्रीमंत माणसाचे नुकसान होणे दूर, त्याला आणखी पैसे मिळून तो अधिक श्रीमंत होतो. असे बरेच विनोदी किस्से या मालिकेत होते. (कुणाला मालिकेचे नाव आठवले तर सांगा) जोखीम वरील मालिकेची या प्रश्नाच्या निमित्ताने आठवण झाली. पैसा पैशाला ओढतो कारण ज्यांच्याकडे जास्त पैसा असतो त्यांची जोखीम घेण्याची ताकद जास्त असते. ज्याच्याकडे ४-५ कोटी आहेत तो ५० लाखाचा फ्लॅट आरामात घेऊन वर्षभराने ७० लाखाला विकून १०-१५ लाखाचा नफा पदरात पाडू शकतो. किंवा एखाद्या बेभरवशाच्या स्टॉक वर १० लाख लावून त्याचे १ कोटी करू शकतो. त्या १० लाखाचे...

 

इक्विटी मार्केट मध्ये गुंतवणुकीची सुरुवात करत असाल तर महिन्याच्या महिन्याला ठराविक रक्कम SIP च्या माध्यमातून गुंतवलेली चांगली. कारण शॉर्ट टर्म मध्ये मार्केट्स अचानक खाली जाऊ शकतात आणि मोठी रक्कम गुंतवलेली असेल तर अशी अस्थिरता तुमची रात्रीची झोप उडवू शकते. अशा वेळी गुंतवलेली रक्कम काढल्याने नुकसान होतेच पण स्टॉक मार्केट बद्दल मनात भीती बसू शकते. SIP केल्याने मार्केट खाली जरी गेले तरी अशा वेळी उलट स्वस्त युनिट्स मिळतात. SIP लॉन्ग टर्म उद्दिष्टे मनात ठेऊन चालू केलेली असल्या कारणाने अशा अस्थिरतेच्या काळात गुंतवणूक चालूच ठेवणे तुलनेने सोपे पडते. जर मोठी रक्कम गुंतवायचीच असेल आणि अस्थिरतेचा त्रासही करून घ्यायचा नसेल तर STP (सिस्टमॅटिक ट्रान्स्फर प्लॅन) चा पर्याय असतो. यात तुम्ही एकरकमी गुंतवणूक एखाद्या लिक्विड फंडात करून तिथून दर महिना ठराविक रक्कम इक्विटी फंडात ट्रान्स्फर करू शकता. मुच्युयल फंडांचा थोडाफार अनुभव असेल किंवा चांगला सल्लागार असेल तर त्यांच्या मदतीने बॅलन्स्ड ऍडव्हान्टेज फंड्स हा देखील एकरकमी गुंतवणुकीचा चांगला पर्याय आहे. या फंडामध्ये नावाप्रमाणेच डेट आणि इक्विटी अशा दोन्ही गु...

शेअर बाजारातील तज्ज्ञ मंडळी स्वत: जर मार्केटमधून भरपूर पैसे मिळवत असतील तर ते प्रशिक्षण अभ्यासक्रम (ट्रेनिंग कोर्स) का काढतात? त्यांच्या वर्गामध्ये शिकलो तरी आपले मात्र नुकसान कसे काय होते? एकोणिसाव्या शतकाच्या उत्तरार्धात अमेरिकेत कॅलिफोर्निया प्रांतात सोन्याचे साठे सापडले आणि हे सोने काढण्यासाठी, अल्पावधीत नफा कमवू पाहणाऱ्या स्वप्नाळू लोकांची संपूर्ण अमेरिकेतून तिथे झुंबड उडाली. आता एवढ्या मोठ्या प्रमाणावर खाणकाम चालू केल्यावर साहजिकच त्यातल्या काही लोकांचे नशीब उजळले आणि काही लोक तसेच खड्डे खणत बसले. इतिहासात हा कालखंड "गोल्ड रश" म्हणून ओळखला जातो. खड्डे खणून, माती चाळणारे सगळे श्रीमंत नाही झाले. मात्र या झुंबडीला काही चाणाक्ष लोक कुदळ, फावडे, घमेली, जीन्स विकत होते. ते मात्र हमखास श्रीमंत झाले. चित्र  विकिपीडिया  वरून साभार ---- भारतात दरवर्षी हजाराहून कमी क्लास १ पोस्ट भरल्या जातात. त्या हजार एक पोस्टच्या जागांसाठी दर वर्षी २०-४० लाखाहून अधिक मुले/मुली लोकसेवा आयोगाच्या परीक्षांची तयारी करतात. त्यातले लाखो जण पाण्यासारखा पैसा खर्च करून दिल्ली, कोटा अशा शहरात क्लास लावतात...